法语

དབུ་མ་འཇུག་པ་ལས།གལ་ཏེ་ཁྱོད་ལ་འཇིག་རྟེན་མི་གནོད་ན། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལྟོས་འདི་ནི་དགག་པར་གྱིས། ། ཁྱོད་དང་འཇིག་རྟེན་འདིར་ནི་རྩོད་གྱིས་དང་། །ཕྱི་ནས་སྟོབས་ལྡན་བདག་གིས་བརྟེན་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས། 《入中论》： 若世于汝无妨害 ，当待世间而破此，汝可先于世间诤， 后有力者我当依。

སློབ་དཔོན་རྟ་དབྱངས་ཀྱི་མྱ་ངན་བསལ་བ་ལས།སའམ་ཅི་སྟེ་མཐོ་རིས་ན། །སྐྱེས་ནས་ལ་ལ་མ་ཤི་བ། །འགའ་ཞིག་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་མཐོང་བ། །ཐོས་སམ་འོན་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་ཟ། །ཞེས་གསུངས 马鸣菩萨《解忧书》： 地上或天间，有生然不死，此事汝岂见，岂闻或生疑？

སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས།སྐྱེས་བུ་ཁྱུ་མཆོག་ཁྱོད་འདྲའི་དགེ་སྦྱོང་ཆེན་པོ་གཞན་དག་ལྷ་ཡུལ་ས་ལ་མེད། །འཇིག་རྟེན་འདི་ནའང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་རྣམ་ཐོས་བུ་ཡི་གནས་ནའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ལྷ་ཡི་ཕོ་བྲང་གནས་མཆོག་དག་ནའང་མེད་ལ་ཕྱོགས་སམ་ཕྱོགས་མཚམས་དག་ནའང་མེད། །རི་དང་ནགས་སུ་བཅས་པའི་ས་སྟེང་རྒྱས་པ་ཀུན་དུ་བསྐོར་ཡང་ག་ལ་ཡོད།།ཅེས་གསུངས། 世亲论师《偈颂论》： 天地此界多闻室，释宫天处十方无，丈夫牛王大沙门，寻地山林遍无等。

མི་རྟག་པའི་དོན་གྱི་གཏམ་ལས།གང་ཕྱིར་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི། །རྐྱེན་གྱིས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་སྟེ། །རྩྭ་རྩེ་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་ཡི། །ཟིལ་པ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་གོ། །ཞེས་གསུངས། 《无常义语》： 一切有为法，依缘皆无常，犹如风吹动，草尖之露珠。

སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས།མི་བཟད་འཆི་བའི་བདག་པོ་ལ། །རབ་ཏུ་མྱོས་པའི་སྐྱེ་བོ་འདི། །ནགས་ན་གསོད་སྲེད་སེང་གེ་ཡི། །མདུན་ན་རི་དགས་གནས་པ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས། 马鸣菩萨： 万分恐怖死神前，极其迷惑诸众生，如遇林中嗜杀狮，野兽自命不久矣。

ཆོས་རྗེ་འཇིགས་མེད་ཕུན་ཚོགས་ཀྱིས།གཞན་གྱི་རྫས་ལ་བརྣབ་སེམས་ཆེ་བ་དང་།ཡུན་དུ་འགྲོགས་ན་དགའ་སྡུག་གྲངས་མང་བ།ཐ་ཆད་སྐྱེ་བོ་མས་ཀྱང་འདོར་ངེས་པས།།ངང་བཟང་ཕྱི་ཐག་རིང་བའི་ཚུལ་ལ་སློབས།།ཞེས་གསུངས། 法王晋美彭措： 若过于贪爱他人财物，与之交往时动辄喜怒无常，对这样的恶人，纵然是母亲也会舍弃他，所以要学会善良、宽容、情意绵长。

ཆོས་རྗེ་འཇིགས་མེད་ཕུན་ཚོགས་ཀྱིས།གཞན་གྱི་རྫས་ལ་བརྣབ་སེམས་ཆེ་བ་དང་།ཡུན་དུ་འགྲོགས་ན་དགའ་སྡུག་གྲངས་མང་བ།ཐ་ཆད་སྐྱེ་བོ་མས་ཀྱང་འདོར་ངེས་པས།།ངང་བཟང་ཕྱི་ཐག་རིང་བའི་ཚུལ་ལ་སློབས།།ཞེས་གསུངས། 法王晋美彭措： 若过于贪爱他人财物，与之交往时，动辄喜怒无常，对这样的恶人，纵然是母亲也会舍弃，所以要学会善良、宽容、情意绵长。

སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པས།སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དུས་ནའང་སྟོང་པ་ཉིད་ཐོས་ནས། །ནང་དུ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འབྱུང་། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལས་བྱུང་མཆི་མས་མིག་བརླན་ཞིང་། །ལུས་ཀྱི་བ་སྤུ་ལྡང་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ལ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བློ་ཡི་ས་བོན་ཡོད། །ཅེས་གསུངས། 月称论师： 若异生位闻空性，内心数数发欢喜，由喜引生泪流注，周身毛孔自动竖。

（7） ༧ འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པས། སྡུག་བསྔལ་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པར་འགྱུར་རོ།། སྡུག་བསྔལ་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པས། སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་མི་འགྱུར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པས། སྡུག་བསྔལ་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པར་འགྱུར་རོ།། སྡུག་བསྔལ་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པས། སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་མི་འགྱུར་རོ།། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་ལ་མི་དགའ་ཞིང་མ་ཆགས་པས། སྡུག་བསྔལ་ལ་མི་དགའ་ཞིང་མ་ཆགས་པར་འགྱུར་རོ།། སྡུག་བསྔལ་ལ་མི་དགའ་ཞིང་མ་ཆགས་པས། སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་མི་དགའ་ཞིང་མ་ཆགས་པས། སྡུག་བསྔལ་ལ་མི་དགའ་ཞིང་མ་ཆགས་པར་འགྱུར་རོ།། སྡུག་བསྔལ་ལ་མི་དགའ་ཞིང་མ་ཆགས་པས། སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་རོ།། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་ཡི་རངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།། མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་བདག་མེད།། ཡང་དག་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ཡིན།། མ་ཤེས་ལ་སོགས་བཞི་པོ་དང་།། གཟུགས་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པའོ།། 如是我闻： 一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。 尔时，世尊告诸比丘：“于色爱喜者，则于苦爱喜；于苦爱喜者，则于苦不得解脱。如是受、想、行、识爱喜者，则爱喜苦；爱喜苦者，则于苦不得解脱。 诸比丘，于色不爱喜者，则不喜于苦；不喜于苦者，则于苦得解脱。如是受、想、行、识不爱喜者，则不喜于苦；不喜于苦者，则于苦得解脱。” 时，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。 无常及苦空，非我正思惟， 无知等四种，及于色喜乐。

ཆོས་རྗེ་འཇིགས་མེད་ཕུན་ཚོགས་ཀྱིས།སྐྱོ་བར་མ་བྱེད་འདུས་མཐའ་བྲལ་བ་འདི།།འདུས་བྱས་རང་མཚན་ཡིན་པས་བཅོས་སུ་མེད།།ནམ་ཞིག་སྐྱེ་མཐའ་འཆི་བའང་འོང་ངེས་པས།།བག་མེད་སྤོང་ལ་དམ་པའི་ལྷ་ཆོས་སྒྲུབས།།ཞེས་གསུངས། 法王晋美彭措： 聚际必散莫悲伤，万法自性不可改，生际必死定降临，断除放逸修正法。

དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེས།བླ་མ་ལ་ཡུན་རིང་དུ་བསྟེན་པ་གཅིག་དགོས་ཏེ།་དེ་ཡང་བླ་མ་དང་གཡག་འགྲོགས་བྱས་པས་མི་ཆོག །ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་ལམ་མ་དག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གུས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟེན་ནོ། ཞེས་གསུངས། 达波仁波切： 必须长期依止上师，不能像牦牛之间的交往一样。要断除不清净的身口意，三门恭敬地进行依止。

ཆོས་རྗེ་འཇིགས་མེད་ཕུན་ཚོགས་ཀྱིས།ཆོས་དང་སྲིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་གི །སྙིང་པོ་མཐར་ཐུག་བསམ་པ་བཟང་པོ་ཡིན། ། འདི་མེད་ཡོན་ཏན་གཞན་ལ་རེ་ཐག་ཆད། །འདི་ཉིད་ཁོ་ན་ཐུགས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་ཆོངས།ཞེས་གསུངས། 法王晋美彭措： 世间与出世间的一切功德，其根本就是心地善良。若没有它，其他功德则无法得到。所以，应把“善良”二字铭记于心。

སོ་སོར་ཐར་བའི་མདོ་ལས།འཇུག་ངོགས་བདེ་བའི་ཆུ་ཀླུང་བདེ། །ཆོས་ལ་གོམས་པའི་སྐྱེ་བོ་བདེ། །ཤེས་རབ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་བདེ། །ངའོ་ང་རྒྱལ་ཟད་པ་བདེ། །ཞེསགསུངས། 《别解脱经》： 渠道顺则水流畅，修佛法则心快乐，获智慧则心快乐，灭我慢则心快乐。

ཙོང་ཁ་པའི་གསང་འདུས་དམར་ཁྲིད་དུ་དྲངས་བའི་རིམ་ལྔ་ལས།འདི་ནི་རང་བྱུང་བཅོམ་ལྡན་འདས།།ལྷག་པའི་ལྷ་ནི་གཅིག་པུ་ཉིད།།མན་ངག་རབ་ཏུ་སྟེར་བའི་ཕྱིར།།རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དེ་བས་ལྷག།ཅེས་གསུངས། 《密集金刚密修法》所引用之《五次第论》： 此佛出有坏，乃唯一本尊，金刚师胜彼，赐予窍诀故。

ཀུན་མཁྱེན་མི་ཕམ་རྒྱ་མཚོས།མདོར་ན་ཞིང་དེར་སྐྱེས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། སྐྱེ་ནུས་པའི་ཚུལ་ཤེས་ནས་ཉིན་མཚན་ཀུན་ཏུ་དད་བརྩོན་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཅི་ནུས་སུ་བསྐྱེད་ཅིང་། དགེ་རྩ་ཐམས་ཅད་ཞིང་དེར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་བསྔོ་བ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་རབ་ཀྱིས་ཚེ་འདིར་འདྲེན་པ་འོད་དཔག་མེད་དངོས་སུ་མཐོང་ཞིང་ལུང་བསྟན་ནས་ཞིང་ཁམས་དེར་སྐྱེ་བའི་གདེངས་ཐོབ་པ་དང་། འབྲིང་གིས་ཉམས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བྱིན་གྱི་རླབས་ཐོབ་པ་དང་། ཐ་མའང་རྨི་ལམ་དུ་ཞིང་དང་སྟོན་པའི་རྣམ་པ་རྨིས་པ་དག་ནི་རྟགས་ཡིན་ཏེ། འདུན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྨི་ལམ་ན་སྣང་བའང་ཇི་ལྟར་དམན་ཀྱང་བག་ཆགས་ཐེབ་པ་ཙམ་མིན་པ་མི་སྲིད་པས་འདུན་པའི་བག་ཆགས་ཆུང་ངུ་དེས་ཀྱང་ཞིང་དུ་སྐྱེ་ནུས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུ་ལས་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྟགས་ཀྱི་རྣམ་པ་གསལ་པོ་མེད་ཀྱང་། ཚེ་འདིར་དད་འདུན་ཡང་ཡང་བསྐྱེད་པ་ལྟ་ཅི་སྨྲོས། འཆི་ཁ་མའི་རྣ་ལམ་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་ཐོས་སུ་གཞུག་ཅིང་ཞིང་དེར་འདུན་པ་བསྐྱེད་ན་ཡང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། འཆི་ཁའི་འདུ་ཤེས་གང་གསལ་བ་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་དང་ལྡན་ཅིང་སངས་རྒྱས་འདིའི་སྨོན་ལམ་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བར་དོར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་དྲན་པས་ཀྱང་ འཕྲལ་དུ་ཞིང་དེར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་བྱེད་དེ། བར་དོའི་གནས་སྐབས་བསྒྱུར་སླ་ཞིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་དང་འཆི་ཁ་དང་བར་དོའི་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་འདི་ལྟ་བུ་ལ་བྱེད་པ་གལ་ཆེའོ། །དེས་ན་གང་དག་བློ་ལྡན་སྐལ་བ་བཟང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བཀའ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་བརྟེན་ནས། ཚེགས་ཆུང་ངུའི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡོན་ཏན་རྨད་དུ་བྱུང་བ་དང་རྒྱུད་ལ་བདེ་བླག་ཏུ་འདྲེན་པའི་ཐབས་དམ་པ་འདི་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བར་རིགས་སོ།ཞེས་གསུངས། 全知麦彭仁波切： 总而言之，首先了知往生的功德和能够往生的道理后，日夜不断生起信心、发起精进并将一切善根回向往生极乐世界，若能如是行持，上等者今生便能亲见导师阿弥陀佛并得授记，获得往生极乐世界的把握；中等者出现获得加持的验相；下等者也可梦见极乐世界和阿弥陀佛的形象，这些都是往生极乐世界的征兆，因为依靠意乐力，在梦中显现，至少也必定种下了习气的种子，以细微的意乐习气，也能往生，这是佛陀的誓愿力所致。 即便是没有获得如此明显的验相，然而不用说今生再三生起信心与意乐会往生，甚至让临终者耳边听到阿弥陀佛名号，并对极乐世界生起向往之心也能往生，因为临死时的神识具有极强之力，再加上阿弥陀佛的殊胜愿力。在中阴界忆念佛号也能作为立即往生彼刹的因，这是由于在中阴界时神识容易转变，并且阿弥陀佛的誓愿力量极其强大。由此可见，今生、临终、中阴的这些修法要诀极为关键。 因此，一切具有智慧的善缘者依靠这样的如来圣教，自相续不费艰辛、轻轻松松便能获得菩萨的殊胜奇妙功德，理应修学如此殊胜的方便法。

（6） ༦ འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།། དེའི་ཚེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པ་དང་། གཟུགས་ཡོངས་སུ་མ་རྟོགས་པ་དང་། འདོད་པ་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་བ་དང་། སེམས་ཡོངས་སུ་མ་གྲོལ་བས། སྐྱེ་བའི་འཇིགས་པ་དང་། རྒ་བའི་འཇིགས་པ་དང་། ན་བའི་འཇིགས་པ་དང་། འཆི་བའི་འཇིགས་པ་ལས་ཡོངས་སུ་བརྒལ་བར་མི་ནུས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པ་དང་། ཡོངས་སུ་མ་རྟོགས་པ་དང་། འདོད་པ་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་བ་དང་། སེམས་ཡོངས་སུ་མ་བྲལ་བས། སྐྱེ་བའི་འཇིགས་པ་དང་། རྒ་བའི་འཇིགས་པ་དང་། ན་བའི་འཇིགས་པ་དང་། འཆི་བའི་འཇིགས་པ་ལས་ཡོངས་སུ་བརྒལ་བར་མི་ནུས་སོ།། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་། ཡོངས་སུ་རྟོགས་པ་དང་། འདོད་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་བ་དང་། སེམས་ཡོངས་སུ་བྲལ་བས། སྐྱེ་བའི་འཇིགས་པ་དང་། རྒ་བའི་འཇིགས་པ་དང་། ན་བའི་འཇིགས་པ་དང་། འཆི་བའི་འཇིགས་པ་ལས་ཡོངས་སུ་བརྒལ་བར་མི་ནུས་སོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་། ཡོངས་སུ་རྟོགས་པ་དང་། འདོད་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་བ་དང་། སེམས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བས། སྐྱེ་བའི་འཇིགས་པ་དང་། རྒ་བའི་འཇིགས་པ་དང་། ན་བའི་འཇིགས་པ་དང་། འཆི་བའི་འཇིགས་པ་ལས་ཡོངས་སུ་བརྒལ་བར་ནུས་སོ།། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་ཡི་རངས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།། 如是我闻： 一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。 尔时，世尊告诸比丘：“于色不知、不明、不离欲贪、心不解脱者，则不能越生、老、病、死怖。如是受、想、行、识不知、不明、不离欲贪、心不解脱者，则不能越生、老、病、死怖。 诸比丘，于色若知、若明、若离欲贪、心解脱者，则能越生、老、病、死怖。如是受、想、行、识若知、若明、若离欲贪、心解脱者，则能越生、老、病、死怖。” 　　时，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

མདོ་ལས།ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་བཞིན་ཏེ། །འདུན་པའི་རྩེ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། ། གང་གིས་སྨོན་ལམ་ཅི་བཏབ་པ། །དེ་འདྲའི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས། 佛经： 诸法依缘生，住于意乐上，何者发何愿，将获如是果。

ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། རྒྱལ་བ་དེ་དག་ཐོས་མཐོང་མཆོད་པ་བྱས་པས་ཀྱང་། །ཚད་མེད་པ་ཡི་བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་འཕེལ་བར་འགྱུར། །ཉོན་མོངས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སྤངས་གྱུར་དུ། །འདུས་བྱས་འདི་ནང་བར་མ་དོར་ནི་ཟད་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས། 《华严经》： 见闻供养诸如来，彼增无量福德聚，断除烦恼轮回苦，成熟彼果不唐捐。

འཕགས་པ་བྱམས་པ་མགོན་པོས།རྣམ་དབྱེ་བཅས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན།། གློ་བུར་དག་གིས་ཁམས་སྟོང་གི ། རྣམ་དབྱེ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན།། བླ་མེད་ཆོས་ཀྱི་སྟོང་མ་ཡིན།། ཞེས་གསུངས། 弥勒菩萨： 具有别法相，界性客尘空，具无别法相，无上法不空。

སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ལྷས། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་ལྐོག་གྱུར་ལ། །གང་ཞིག་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་འགྱུར་བ། །དེ་ཡིས་སྟོང་པ་ཉིད་བརྟེན་ཏེ། །འདི་ཉིད་ཁོ་ནར་ཡིད་ཆེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས། 圣天论师： 若于佛所说，深事以生疑，可依无相空，而生决定信。