འཕགས་པ་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་བསྟན་པ་ཞེས་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་ལ་དགའ་བ་ཆུང་མ་སྟེ།། བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་བུ་མོ་ཡིན།། ཆོས་དང་བདེན་གཉིས་བུ་ཕོ་ཡིན།། སྟོང་པའི་དོན་སེམས་ཁྱིམ་ཡིན་ནོ།། ཞེས་གསུངས། 《维摩诘经》： 法喜以为妻， 慈悲心为女，善心诚实男， 毕竟空寂舍。
法语
上师在微信与微博上的文字 · 按时间倒序
（15） ༼༡༥༽འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་དགེ་སློང་གཅིག་འོངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་རབ་ཏུ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དགེ་སློང་དེས་འདི་སྐད་དུ་གསོལ་ཏོ། ཨེ་མ་བཅོམ་ལྡན་འདས། ཆོས་ཀྱི་གནད་བསྡུས་པའི་སྒོ་ནས་བདག་ལ་བསྟན་དུ་གསོལ། བདག་གིས་ལེགས་པར་ཉན་ནས་དབེན་པའི་གནས་སུ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡད་ནས་བག་མེད་པ་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་སྒོམ་པར་བྱའོ།བག་མེད་པ་སྤངས་ནས་སླར་ཡང་འདི་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱ་སྟེ། རིགས་ཀྱི་བུ་གང་ཞིག་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་འབྲེག ། ལུས་ལ་ཆོས་གོས་གསོལ། ཁྱིམ་ལས་ཁྱིམ་མེད་པ་རབ་ཏུ་བྱུང་། བླ་ན་མེད་པའི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཆེད་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། བདག་གི་སྐྱེ་བ་ནི་ཟད། ཚངས་པ་སྤྱོད་པ་ནི་བསྒྲུབས། བྱ་བ་རྣམས་ནི་བྱས་སོ། བདག་གི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་པ་ཡང་ཤེས་སོ། དེའི་ཚེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལེགས་སོ། ལེགས་སོ།དགེ་སློང་ཁྱེད་ཀྱི་སྨྲས་པ་དེ་ཤིན་ཏུ་ལེགས་སོ། ཁྱེད་ཀྱིས་བདག་ལ་འདི་སྐད་དུ། ཆོས་ཀྱི་གནད་བསྡུས་པའི་སྒོ་ནས་བདག་ལ་བསྟན་དུ་གསོལ། བདག་གིས་ལེགས་པར་ཉན་ནས་དབེན་པའི་གནས་སུ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡད་ནས་བག་མེད་པ་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་སྒོམ་པར་བྱའོ། བག་མེད་པ་སྤངས་ནས་སླར་ཡང་འདི་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱ་སྟེ། རིགས་ཀྱི་བུ་གང་ཞིག་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་འབྲེག ། ལུས་ལ་ཆོས་གོས་གསོལ། ཁྱིམ་ལས་ཁྱིམ་མེད་པ་རབ་ཏུ་བྱུང་། བླ་ན་མེད་པའི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཆེད་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། བདག་གི་སྐྱེ་བ་ནི་ཟད། ཚངས་པ་སྤྱོད་པ་ནི་བསྒྲུབས། བྱ་བ་རྣམས་ནི་བྱས་སོ། བདག་གི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་པ་ཡང་ཤེས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནམ། དགེ་སློང་གིས་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས། དེ་ལྟར་དུ་ལགས་སོ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལེགས་པར་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུངས་ཤིག་དང་ངས་ཁྱེད་ལ་བསྟན་པར་བྱའོ། དགེ་སློང་འདི་ལྟ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས། སྐྱེ་བ་ནས་འཆི་བའི་བར་དུ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པར་འགྱུར་རོ། སྐྱེ་བ་ནས་འཆི་བའི་བར་དུ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས། ལེན་པ་ལས་ཀུན་ནས་འཆིང་བར་འགྱུར་རོ། དགེ་སློང་འདི་ལྟ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པའི་རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་པས། སྐྱེ་བ་ནས་འཆི་བའི་བར་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་རྗེས་སུ་མི་ཞུགས་པར་འགྱུར་རོ། སྐྱེ་བ་ནས་འཆི་བའི་བར་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་པས། ལེན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། དགེ་སློང་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལགས་སོ། བདག་གིས་ཤེས་སོ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལགས་སོ། བདག་གིས་ཤེས་སོ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ངས་བསྡུས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་དོན་དེ་ཁྱེད་ཀྱིས་སླར་ཡང་རྒྱས་པའི་ཚིག་གིས་སྟོན་ཅིག ། དགེ་སློང་དེས་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས། གཟུགས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས། སྐྱེ་བ་ནས་འཆི་བའི་བར་དུ་གཟུགས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པར་འགྱུར་རོ། ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་ཤིང་སྐྱེ་བ་ནས་ཤི་བའི་བར་དུ། ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས། ལེན་པ་ལས་ཀུན་ནས་འཆིང་བར་འགྱུར་རོ། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་ཤིང་སྐྱེ་བ་ནས་འཆི་བའི་བར་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པར་འགྱུར་རོ། ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་ཤིང་སྐྱེ་བ་ནས་ཤི་བའི་བར་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས། ལེན་པ་ལས་ཀུན་ནས་འཆིང་བར་འགྱུར་རོ། བཅོམ་ལྡན་འདས། གཟུགས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་ཤིང་སྐྱེ་བ་ནས་འཆི་བའི་བར་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་པར་འགྱུར་རོ། ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་ཤིང་སྐྱེ་བ་ནས་འཆི་བའི་བར་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་པས། ལེན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་ཤིང་སྐྱེ་བ་ནས་ཤི་བའི་བར་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་པས། ལེན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་སྒོ་ནས་གསུངས་པའི་དོན་སླར་ཡང་རྒྱས་པའི་ཚིག་གིས་བསྟན་པའོ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལེགས་སོ། ལེགས་སོ། དགེ་སློང་འདི་ལྟ་སྟེ། ཁྱེད་ཀྱིས་ངས་བསྡུས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་དོན་དེ་རྒྱས་པའི་ཚིག་གིས་ལེགས་པར་སྨྲས་པའོ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས། སྐྱེ་བ་ནས་འཆི་བའི་བར་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཞུགས་པར་འགྱུར་རོ། ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་ཤིང་སྐྱེ་བ་ནས་འཆི་བའི་བར་དུ། ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས། ལེན་པ་ལས་ཀུན་ནས་འཆིང་བར་འགྱུར་རོ།།
如是我闻： 一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。 尔时，有异比丘来诣佛所，稽首佛足，却住一面，白佛言：“善哉！世尊，今当为我略说法要。我闻法已，当独一静处，修不放逸。修不放逸已，当复思惟‘所以善男子出家，剃除须发，身着法服，信家非家出家，为究竟无上梵行’，现法作证：我生已尽，梵行已立，所作已作，自知不受后有。” 尔时，世尊告彼比丘：“善哉，善哉！比丘快说此言，云：‘当为我略说法要，我闻法已，独一静处，修不放逸……’乃至自知不受后有。如是说耶？” 比丘白佛：“如是，世尊。” 佛告比丘：“谛听谛听，善思念之，当为汝说。比丘，若随使使者，即随使死；若随死者，为取所缚。比丘，若不随使使，则不随使死；不随使死者，则于取解脱。” 比丘白佛：“知已，世尊。知已，善逝！” 佛告比丘：“汝云何于我略说法中广解其义？” 比丘白佛言：“世尊，色随使使，色随使死；随使使，随使死者，则为取所缚。如是受、想、行、识，随使使，随使死；随使使，随使死者，为取所缚。世尊，若色不随使使，不随使死；不随使使，不随使死者，则于取解脱。如是受、想、行、识，不随使使，不随使死；不随使使，不随使死者，则于取解脱。如是世尊略说法中广解其义。” 佛告比丘：“善哉，善哉！比丘，于我略说法中广解其义。所以者何？色随使使，随使死；随使使，随使死者，则为取所缚。如是受、想、行、识，随使使，随使死；随使使，随使死者，则为取所缚。比丘，色不随使使，不随使死；不随使使，不随使死者，则于取解脱。如是受、想、行、识，不随使使，不随使死；不随使使，不随使死者，则于取解脱。” 时，彼比丘闻佛所说，心大欢喜，礼佛而退。独在静处，精勤修习，住不放逸。精勤修习、住不放逸已，思惟“所以善男子出家，剃除须发，身着法服，信家非家出家……”乃至自知不受后有。时，彼比丘即成罗汉，心得解脱。
འཕགས་པ་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་བསྟན་པ་ཞེས་པའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་པ་རྣམས་དག་གི ། མ་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན།། ཕ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྟེ།། འདྲེན་པ་རྣམས་ནི་དེ་ལས་སྐྱེས།། ཞེས་གསུངས། 《维摩诘经》： 智度菩萨母， 方便以为父，一切众导师， 无不由是生。
（续）དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས། སྐྱེ་བ་ནས་འཆི་བའི་བར་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པར་འགྱུར་རོ།ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་ཤིང་སྐྱེ་བ་ནས་འཆི་བའི་བར་དུ། ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས། ལེན་པ་ལས་ཀུན་ནས་འཆིང་བར་འགྱུར་རོ། དགེ་སློང་འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་པས། སྐྱེ་བ་ནས་འཆི་བའི་བར་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཞུགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་ཤིང་སྐྱེ་བ་ནས་འཆི་བའི་བར་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་པས། ལེན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་འགྱུར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་པས། སྐྱེ་བ་ནས་འཆི་བའི་བར་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་ཤིང་སྐྱེ་བ་ནས་འཆི་བའི་བར་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་པས། ལེན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་འདིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ཐོས་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་སྟེ་སེམས་དགའ་བ་ཆེན་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་རབ་ཏུ་ཕྱག་འཚལ་ནས་སོང་ངོ། དེ་ནས་དགེ་སློང་དེ་དབེན་པའི་གནས་སུ་རང་ཉིད་གཅིག་པུ་བག་མེེད་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སྒོམ་པར་བྱས་པའོ། བག་མེད་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སྒོམ་པར་བྱས་པས། ཡིད་ལ་འདི་ལྟར་བྱས་པ་སྟེ། རིགས་ཀྱི་བུ་གང་ཞིག་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་འབྲེག ། ལུས་ལ་ཆོས་གོས་གསོལ། ཁྱིམ་ལས་ཁྱིམ་མེད་པ་རབ་ཏུ་བྱུང་། བླ་ན་མེད་པའི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཆེད་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། བདག་གི་སྐྱེ་བ་ནི་ཟད། ཚངས་པ་སྤྱོད་པ་ནི་བསྒྲུབས། བྱ་བ་རྣམས་ནི་བྱས་སོ། བདག་གི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་པ་ཡང་ཤེས་སོ། དེའི་ཚེ། དགེ་སློང་དེ་དགྲ་བཅོམ་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་སྟེ་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་གྱུར་ཏོ།།
དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས།རྣམ་གྲངས་འདིས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་སུ་རིག་པར་བྱའོ།།ཞེས་གསུངས། 《维摩诘经》： 是故当知，一切烦恼，为如来种。
འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་ལས།ཡང་ན་བླུན་པོ་དད་པ་ཅན།།དེ་ལ་སྦྱོར་བའི་དངོས་གྲུབ་ཉེ།།ཞེས་གསུངས། 《文殊根本续》： 或是愚笨坚信者，彼修近得诸成就。
རྒྱུད་ལས།དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་ཡི།།མཁས་པ་ལ་ནི་དངོས་གྲུབ་ཉེ།།ཞེས་གསུངས། 密续： 于意无怀疑，智者得悉地。
།ཀུན་མཁྱེན་མི་ཕམ་པས།ཤེས་རབ་རྒྱ་ཆེར་འཕེལ་བ་ན། ། བྱ་བ་ཀུན་ལ་ཐོགས་རྡུག་མེད། །དམུས་ལོང་སྟོང་གིས་བགྲོད་དཀའ་བའི། །ལམ་རྣམས་མིག་ལྡན་གཅིག་གིས་གཅོད།།ཅེས་གསུངས། 全知麦彭仁波切： 广大智慧若增上，一切事情无阻碍，千数盲人难行道，明目一人亦能过。
རིག་འཛིན་འཇིགས་མེད་གླིང་པས།ས་བླ་མཐོན་པོར་གཤེགས་པའི་མཁའ་ལྡིང་གི ། གྲིབ་མ་རེ་ཞིག་བལྟ་བར་མི་མངོན་ཡང་།། གཟུགས་ཅན་ཉིད་དང་འདུ་འབྲལ་སྤངས་པ་བཞིན།། ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབས་ཚེ་ལྷག་པར་མངོན།། ཞེས་གསུངས། 持明晋美朗巴： 高空飞翔金翅鸟，虽暂不见身影现，然与其身无离合，因缘聚合定现前。
（14） ༡༤འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། སྔོན་བདག་གིས་གཟུགས་ཀྱི་རོ་ལ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་། རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་དང་། གཟུགས་ཀྱི་རོ་ལ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པས། ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཟུགས་ཀྱི་རོ་ཇི་ལྟར་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་ངོ། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རོ་ལ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་། རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རོ་ལ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པས། ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རོ་ཇི་ལྟར་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་ངོ། དགེ་སློང་དག ། སྔོན་བདག་གིས་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱོན་ལ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་། རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་དང་། གཟུགས་ཀྱི་སྐྱོན་ལ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པས། ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཇི་ལྟར་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་ངོ། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྐྱོན་ལ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་། རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྐྱོན་ལ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པས། ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྐྱོན་ལ་ཇི་ལྟར་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་ངོ། དགེ་སློང་དག ། བདག་གིས་གཟུགས་རྣམ་པར་བྲལ་བ་ལ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་། རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་དང་། གཟུགས་རྣམ་པར་བྲལ་བ་ལ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པས། ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཟུགས་རྣམ་པར་བྲལ་བ་ཇི་ལྟར་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་ངོ། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་བྲལ་བ་ལ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་། རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་བྲལ་བ་ལ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པས། ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་བྲལ་བ་ཇི་ལྟར་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་ངོ། དགེ་སློང་དག ། བདག་གིས་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡི་རོ་ལ་རོ་རུ་ཆགས་པ་དང་། སྐྱོན་ལ་སྐྱོན་དུ་བལྟ་བ་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བར་ངེས་པར་འབྱུང་བར་དུ་ཡང་དག་པར་ཇི་ལྟར་བ་བཞིན་དུ་མ་ཤེས་ན། འདོད་པའི་ལྷ་རྣམས་དང་། བདུད་རྣམས་དང་། ཚངས་པ་དང་། དགེ་སྦྱོང་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་གཞན་པའི་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། འདོད་པ་དང་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་། རྟག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། དེ་ལྟར་ན། བདག་གིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། དགེ་སློང་དག། བདག་གིས་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡི་རོ་ལ་རོ་རུ་ཆགས་པ་དང་། སྐྱོན་ལ་སྐྱོན་དུ་བལྟ་བ་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཇི་ལྟར་བ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས། འདོད་པའི་ལྷ་རྣམས་དང། བདུད་རྣམས་དང་། ཚངས་པ་དང་། དགེ་སྦྱོང་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་གཞན་པའི་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། འདོད་པ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་བས། མདུད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བ་གྱུར་ཅིང་། དུས་རྟག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་གནས་པར་མི་འགྱུར་རོ། དེ་ལྟར་ན། བདག་གིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས་དགེ་སློང་དེ་དག་ཡི་རངས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།། འདས་དང་རྣམ་པ་བཞི་རུ་བཤད།། ངེས་པར་འབྱུང་དང་རྣམ་པར་གྲོལ།། རྒྱུ་རྐྱེན་གཉིས་སུ་བཤད་པ་སྟེ།། རོ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སུའོ།། 如是我闻： 一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。 尔时，世尊告诸比丘：“我昔于色味有求有行，若于色味随顺觉，则于色味以智慧如实见。如是于受、想、行、识味有求有行，若于受、想、行、识味随顺觉，则于识味以智慧如实见。 诸比丘，我于色患有求有行，若于色患随顺觉，则于色患以智慧如实见。如是受、想、行、识患有求有行，若于识患随顺觉，则于识患以智慧如实见。 诸比丘，我于色离有求有行，若于色随顺觉，则于色离以智慧如实见。如是受、想、行、识离有求有行，若于受、想、行、识离随顺觉，则于受、想、行、识离以智慧如实见。 诸比丘，我于五受阴不如实知味是味、患是患、离是离者，我于诸天、若魔、若梵、沙门、婆罗门、天人众中不脱、不离、不出，永住颠倒，不能自证得阿耨多罗三藐三菩提。诸比丘，我以如实知五受阴，味是味、患是患、离是离，我于诸天、若魔、若梵、沙门、婆罗门、天人众中，已脱、已离、已出，永不住颠倒，能自证得阿耨多罗三藐三菩提。” 时，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。 过去四种说，厌离及解脱， 二种说因缘，味亦复二种。
ཀུན་མཁྱེན་ཀློང་ཆེན་པས།དེ་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་རྣམས་ཀྱིས།། ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་ཉིད་དང་ཆ་སྨད་དང་། སྔ་དྲོ་ཕྱི་དྲོ་གུང་རྣམས་རྟག་བརྩོན་པས།། བསམ་གཏན་དང་ནི་འདོན་ལ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ། ། ཞེས་གསུངས། 全知龙钦巴： 希求菩提者，上夜及下夜，上下午精进，修禅与诵经。
ཡོན་ཏན་མཛོད་ལས།སྲིད་ན་ལ་ལའི་སྣང་བ་ལ་ལའི་མུན། ། ལ་ལའི་བདུད་རྩི་ལ་ལའི་ཆུ་དང་མེ།། ཀུན་ནས་རྣམ་པར་འགའ་བའི་འདུ་ཤེས་རྣམས།བག་ཆགས་རྗེས་འགྲོ་ངེས་པ་འགའ་ཡང་མེད།། ཅེས་གསུངས། 《功德藏》： 或为光明或黑暗，或为甘露或水火，业感相违诸众生，随其习气无确定。
རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས།ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དྲི་མེད་པས།།ཚེ་རབས་དྲན་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར།།ཞེས་གསུངས། 《中观宝鬘论》： 法施无有垢，故得宿命通。
གྲུབ་ཆེན་ས་ར་ཧས།དེ་རིང་ཉིད་དུ་མགོན་པོ་ང་ལྟར་འཁྲུལ་བ་ཟད།།ད་ནི་སུ་ལའང་འདྲི་བར་མི་བྱའོ།།ཞེས་གསུངས། 大成就者萨绕哈巴： 今日如我灭迷乱，从此谁也不询问。
དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་བསྟན་པ་ལས། ཐབས་ཀྱི་སྲིད་པར་འགྲོ་བའི་འགྲོ་བ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཐར་པའོ། ། ཐབས་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་འདི་ནི་འཆིང་བའོ།།ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་ཐབས་ཀྱང་འཆིང་བའོ།།ཞེས་གསུངས། 《无垢称经》： 以方便度众生，是诸菩萨之解脱。离方便之智慧，为束缚，离智慧之方便，亦为束缚。
ཉེ་བ་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། འཁོར་བ་ལ་མི་ཕྱོགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་ནོ།། འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་ནོ།ཞེས་གསུངས། 《富楼那请问经》： 不入轮回是菩萨之破戒，受持轮回是殊胜之戒律。
ས་སྐྱ་པཎྚི་ཏས།སེམས་ཅན་ལས་ངན་སྤྱོད་པ་ལ།།སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་ཅི་བྱར་ཡོད།།ཅེས་གསུངས། 萨迦班智达： 众生行恶果，佛陀也难救。
（13） （13） ༡༣ འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་གཟུགས་ཀྱི་རོ་ལ་མངོན་པར་མ་ཆགས་ན། གཟུགས་ཀྱིས་གོས་པ་མི་འགྱུར་རོ། འོན་ཀྱང་། སེམས་ཅན་དེ་དག་གཟུགས་ཀྱི་རོ་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར། དེས་གོས་པ་འགྱུར་རོ། དེ་བཞིན་དུ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མ་ཆགས་ན། སེམས་ཅན་དེ་དག་རྣམ་པར་ཤེས་པས་གོས་པ་མི་འགྱུར་རོ། འོན་ཀྱང་། སེམས་ཅན་དེ་དག་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་རོ་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་དེ་དག་རྣམ་པར་ཤེས་པས་གོས་པ་འགྱུར་རོ། དགེ་སློང་དག ། འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་མ་གྱུར་ན། སེམས་ཅན་དེ་དག་གཟུགས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་མི་རིགས་ན་ཡང་། སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་སྐྱོན་དུ་གྱུར་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་དེ་དག་གཟུགས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བྱའོ། དེ་བཞིན་དུ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་མ་གྱུར་ན། སེམས་ཅན་དེ་དག་ངེས་པར་འབྱུང་བར་མི་རིགས་ན་ཡང་། སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་གྱུར་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་དེ་དག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བྱའོ། དགེ་སློང་དག ། འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གཟུགས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མེད་ན། སེམས་ཅན་དེ་དག་གཟུགས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་མི་རིགས་ན་ཡང་། སེམས་ཅན་རྣམས་གཟུགས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་དེ་དག་གཟུགས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བྱའོ། དེ་བཞིན་དུ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མེད་ན། སེམས་ཅན་དེ་དག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མི་རིགས་ན་ཡང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་དེ་དག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བྱའོ། དགེ་སློང་དག ། བདག་གིས་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡི་རོ་ལ་རོ་རུ་ཆགས་པ་དང་། སྐྱོན་ལ་སྐྱོན་དུ་བལྟ་བ་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བར་ངེས་པར་འབྱུང་བར་དུ་ཡང་དག་པར་ཇི་ལྟར་བ་བཞིན་དུ་མ་ཤེས་ན། འདོད་པའི་ལྷ་རྣམས་དང་། བདུད་རྣམས་དང་། ཚངས་པ་དང་། དགེ་སྦྱོང་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་གཞན་པའི་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། འདོད་པ་དང་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་། རྟག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། དེ་ལྟར་ན། བདག་གིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། དགེ་སློང་དག། བདག་གིས་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡི་རོ་ལ་རོ་རུ་ཆགས་པ་དང་། སྐྱོན་ལ་སྐྱོན་དུ་བལྟ་བ་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཇི་ལྟར་བ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས། འདོད་པའི་ལྷ་རྣམས་དང། བདུད་རྣམས་དང་། ཚངས་པ་དང་། དགེ་སྦྱོང་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་གཞན་པའི་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། འདོད་པ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་བས། མདུད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བ་གྱུར་ཅིང་དུས་རྟག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་གནས་པར་མི་འགྱུར་རོ། དེ་ལྟར་ན། བདག་གིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས་དགེ་སློང་དེ་དག་ཡི་རངས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།། 如是我闻： 一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。 尔时，世尊告诸比丘：“若众生于色不味者，则不染于色；以众生于色味故，则有染著。如是众生于受、想、行、识不味者，彼众生则不染于识；以众生味受、想、行、识故，彼众生染著于识。 诸比丘，若色于众生不为患者，彼诸众生不应厌色；以色为众生患故，彼诸众生则厌于色。如是受、想、行、识不为患者，彼诸众生不应厌识；以受、想、行、识为众生患故，彼诸众生则厌于识。 诸比丘，若色于众生无出离者，彼诸众生不应出离于色；以色于众生有出离故，彼诸众生出离于色。如是受、想、行、识于众生无出离者，彼诸众生不应出离于识；以受、想、行、识于众生有出离故，彼诸众生出离于识。 诸比丘，若我于此五受阴不如实知味是味、患是患、离是离者，我于诸天、若魔、若梵、沙门、婆罗门、天人众中不脱、不出、不离，永住颠倒，亦不能自证得阿耨多罗三藐三菩提。诸比丘，我以如实知此五受阴，味是味、患是患、离是离故，我于诸天、若魔、若梵、沙门、婆罗门、天人众中，自证得脱、得出、得离、得解脱结缚，永不住颠倒，亦能自证得阿耨多罗三藐三菩提。” 时，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。
ཀུན་མཁྱེན་མི་ཕམ་པས།བརྩོན་པ་དག་དང་བྲལ་གྱུར་ན། །དོན་ཆུང་ཡིན་ཡང་འགྲུབ་པར་དཀའ། །བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་ན་ཡོན་ཏན་ཀུན། །རང་གི་ལག་ན་•གནས་དང་མཚུངས། །ཞེས་གསུངས། 全知麦彭巴： 倘若无有精进心，纵为小事亦难成，若具精进诸功德，如同握于手掌中。
