法语

གནའ་བོའི་སྒྲུང་གཏམ་ལས། མགོ་པད་ཞུ་ནམ་མཁའ་ལྡེམ་ནི་བས། །སློག་ཞུ་རྣ་རྩར་དྲོ་ན་དགའ། །ཞེས་གསུངས། 古谚语： 飘扬空中莲花帽，不如耳边暖皮帽。

བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ་མི་ཕམ་ཚང་གིས།སླ་བས་ཡིད་མ་ཆེས་པ་སེམས་ཀྱི་གསང་། །བླ་མའི་མན་ངག་སྟོབས་ཀྱིས་མཐོང་གྱུར་ཅིག ། ཅེས་གསུངས། 麦彭仁波切： 自心简易难信之秘密，愿以上师窍诀力见之。

སྒྱུ་འཕྲུལ་གསང་སྙིང་ལས། ཐམས་ཅད་མ་ལུས་ཆོས་སོ་ཅོག །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་གཞན་པའི་ཆོས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་མི་བརྙེས་སོ། ཞེས་གསུངས། 《幻化网续》： 无余所有一切法，除佛陀外无他法，除正觉外其他法，一切佛陀亦不得。

སྒྱུ་འཕྲུལ་གསང་སྙིང་ལས། །ས་ཆུ་སྤྱན་དང་མ་མ་ཀཱི། །མེ་རླུང་གོས་དཀར་དམ་ཚིག་སྒྲོལ། །ནམ་མཁའ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མ། །སྲིད་གསུམ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཞིང་། །ཞེས་གསུངས། 《幻化网续》： 水玛玛格地佛眼，火为白衣风度母，虚空法界自在母，三有本来正等觉。

（17） ༼༡༧༽ འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། དེའི་ཚེ། དགེ་སློང་གཅིག་སྟན་ནས་ལངས་ཏེ་ཆོས་གོས་ཕྲག་པ་གཡས་སུ་གཟར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བར་དེར་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བར་བཏུད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་དུ་གསོལ་ཏོ། ལེགས་སོ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས། བདག་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་བསྟན་དུ་གསོལ། བདག་གིས་ལེགས་པར་ཉན་ནས་དབེན་པའི་གནས་སུ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡད་ནས་བག་མེད་པ་སྤོང་བར་སྒོ་ནས་སྒོམ་པར་བྱའོ། བག་མེད་པ་སྤངས་ནས་སླར་ཡང་འདི་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱ་སྟེ། རིགས་ཀྱི་བུ་གང་ཞིག་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་འབྲེག ། ལུས་ལ་ཆོས་གོས་གསོལ། ཁྱིམ་ལས་ཁྱིམ་མེད་པ་རབ་ཏུ་བྱུང་། བླ་ན་མེད་པའི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཆེད་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། བདག་གི་སྐྱེ་བ་ནི་ཟད། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ནི་བསྒྲུབས། བྱ་བ་རྣམས་ནི་བྱས་སོ། བདག་གི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་པ་ཡང་ཤེས་སོ། དེའི་ཚེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལེགས་སོ། ལེགས་སོ། ཁྱེད་ཀྱིས་བདག་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས། བདག་གི་ཆེད་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་བསྟན་དུ་གསོལ། ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་བསྟན་པའི་དོན་དེ་ཚིག་རྒྱས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་དུ་གསོལ། བདག་གིས་བག་མེད་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་དབེན་པའི་གནས་གཅིག་ཏུ་བརྩོན་པ་ཆེན་པོས་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནས་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་མི་ལེན་པའི་བར་དུ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནམ། དགེ་སློང་གིས་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས། དེ་ལྟར་དུ་ལགས་སོ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལེགས་པར་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུངས་ཤིག་དང་ངས་ཁྱེད་ལ་བསྟན་པར་བྱའོ། དགེ་སློང་། འདི་ལྟ་སྟེ། ཁྱེད་ཀྱིས་བདག་དང་མི་མཐུན་པའི་ཆོས་མྱུར་དུ་སྤང་བར་བྱའོ། ཆོས་དེ་སྤངས་ནས་ཆོས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕན་པ་འགྱུར་ཞིང་ཡུན་རིང་དུ་བདེ་བ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། དེའི་ཚེ། དགེ་སློང་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ། ལགས་སོ་བཅོམ་ལྡན་འདས། དེ་ལྟར་དུ་ཤེས་སོ། ལགས་སོ་བདེ་བར་གཤེགས་པ། དེ་ལྟར་དུ་ཤེས་སོ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་བདག་གིས་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་བསྟན་པའི་དོན་དེ་སླར་ཡང་རྒྱས་པའི་ཚིག་གིས་བསྟན་པར་བྱས་ཏོ། དེ་ནས་དགེ་སློང་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས། གཟུགས་བདག་དང་མི་མཐུན་པ་མྱུར་དུ་སྤང་བར་བྱའོ།དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་བདག་དང་མི་མཐུན་པས་མྱུར་དུ་སྤང་བར་བྱའོ། དེས་ཆོས་ཀྱི་དོན་ལ་བརྟེན་པའི་ཕན་པ་འགྱུར་ཞིང་ཡུན་རིང་དུ་བདེ་བ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། དེའི་ཕྱིར། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས། བདག་གིས་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོའི་དོན་དེ་ཚིག་རྒྱས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའོ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལེགས་སོ། ལེགས་སོ། དགེ་སློང་འདི་ལྟ་སྟེ། ཁྱེད་ཀྱིས་བདག་གི་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོའི་དོན་དེ་ཚིག་རྒྱས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པར་ལེགས་སོ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་བདག་དང་མི་མཐུན་པས་མྱུར་དུ་སྤང་བར་བྱའོ། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་བདག་དང་མི་མཐུན་པས་མྱུར་དུ་སྤང་བར་བྱའོ། དེ་སྤངས་ནས་ཀྱང་། དེས་ཆོས་ཀྱི་དོན་ལ་བརྟེན་པའི་ཕན་པ་འགྱུར་ཞིང་ཡུན་རིང་དུ་བདེ་བ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། དེའི་ཚེ། དགེ་སློང་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ཐོས་ནས། རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ཏེ་སེམས་དགའ་བ་ཆེན་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་རབ་ཏུ་ཕྱག་འཚལ་ནས་སོང་ངོ། དེ་ནས་དགེ་སློང་དེ་དབེན་པའི་གནས་གཅིག་ཏུ་བག་མེད་པ་སྤོང་བར་སྒོ་ནས་སྒོམ་པར་བྱས་སོ། བག་མེད་པ་སྤངས་ནས་སླར་ཡང་འདི་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ། རིགས་ཀྱི་བུ་གང་ཞིག་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་འབྲེག ། ལུས་ལ་ཆོས་གོས་གསོལ། ཁྱིམ་ལས་ཁྱིམ་མེད་པ་རབ་ཏུ་བྱུང་། བླ་ན་མེད་པའི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཆེད་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་བྱས་སྟེ། བདག་གི་སྐྱེ་བ་ནི་ཟད། ཚངས་པ་སྤྱོད་པ་ནི་བསྒྲུབས། བྱ་བ་རྣམས་ནི་བྱས་སོ། བདག་གི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་པ་ཡང་ཤེས་སོ། དེའི་ཚེ། དགེ་སློང་དེས་དགྲ་བཅོམ་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་སྟེ་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་གྱུར་ཏོ། 如是我闻： 一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。 　　有异比丘从座起，偏袒右肩，合掌白佛言：“善哉！世尊，为我略说法要。我闻法已，当独一静处，专精思惟，住不放逸。‘所以善男子出家，剃除须发，身着法服，信家非家，出家学道，为究竟无上梵行’，现法身作证：我生已尽，梵行已立，所作已作，自知不受后有。” 　　尔时世尊告彼比丘：“善哉，善哉！汝作是说：‘世尊，为我略说法要。我于略说法中广解其义，当独一静处，专精思惟，住不放逸，乃至自知不受后有。’汝如是说耶？” 　　比丘白佛：“如是，世尊。” 　　佛告比丘：“谛听谛听，善思念之，当为汝说。比丘，非汝所应之法，宜速断除。断彼法者，以义饶益，长夜安乐。” 　　时，彼比丘白佛言：“知已，世尊。知已，善逝！” 　　佛告比丘：“云何于我略说法中广解其义？” 　　比丘白佛言：“世尊，色非我所应，宜速断除；受、想、行、识非我所应，宜速断除。以义饶益，长夜安乐。是故世尊，我于世尊略说法中广解其义。” 　　佛言：“善哉善哉！比丘，汝于我略说法中广解其义。所以者何？色者非汝所应，宜速断除。如是受、想、行、识非汝所应，宜速断除。断除已，以义饶益，长夜安乐。” 时，彼比丘闻佛所说，心大欢喜，礼佛而退。独一静处，精勤修习，住不放逸。精勤修习，住不放逸已，思惟所以善男子出家，剃除须发，身着法服，正信非家，出家乃至自知不受后有。 时，彼比丘成阿罗汉，心得解脱。

སྒྱུ་འཕྲུལ་གསང་སྙིང་ལས། རྡོ་རྗེ་ཕུང་པོའི་ཡན་ལག་ནི། ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལྔ་རུ་གྲགས། །སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་རྣམས་མང་པོ་ཀུན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད། །ཞེས་གསུངས། 《幻化网续》： 金刚蕴之分支者，共称圆满五佛陀，一切处界诸多种，悉为菩萨坛城性。

བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། མྱ་ངན་མ་བྱེད་ཀུན་དགའ་བོ། །སྨྲེ་སྔགས་མ་འདོན་ཀུན་དགའ་བོ། །ང་ནི་ཕྱི་མའི་དུས་ཀྱི་ཚེ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཉིད་སྤྲུལ་ནས། །ཁྱོད་ལ་སོགས་པའི་དོན་བྱེད་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས། 世尊： 阿难莫哀伤，阿难莫哭泣，末时五百世，我现善知识，饶益汝等众。

གསེར་འོད་དམ་པ་ལས། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ཡོངས་མི་འདའ། །ཆོས་ཀྱང་ནུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །མ་རིག་སྨིན་མཛད་གདུལ་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས། 《胜光明经》： 如来不涅槃，正法不隐没，为度无明众。

རྗེ་རྒོད་ཚང་བའི་ཞལ་ནས།གཞན་རྣམས་བདེ་སྐྱིད་བྱུང་ཚེ་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་སུ་འདོད་པས།ང་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་ཡང་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་སུ་འདོད་པས།རྐྱེན་སྣང་རང་བླ་མ་རུ་ཀྲོང་ངེ་རུ་ཤར་བ་འདི་གཞན་དང་མོས་གུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཆེ་བ་ཡིན། 至尊果仓巴： 别人出现快乐时，认为此乃上师之加持，而我出现痛苦时，认为此乃上师之加持。无论出现任何外缘，直接显现为上师相，这是我与众不同的敬信。

ཆོས་རྗེ་འཇིགས་མེད་ཕུན་ཚོགས་ཀྱིས།རྗེ་མི་ཕམ་རྒྱ་མཚོའི་བུ་རྒྱུད་དུ་གྱུར་ཚད།།གནས་ནང་གསལ་དབྱིངས་སུ་ཁྱུང་ལྡིང་བཞིན་འཕུར་ཐལ།།བདག་ད་ལྟ་སྐབས་རྟོགས་པའི་རྩལ་ཤུགས་ཆེར་མེད་ཀྱང་།།གནས་ངན་འགྲོའི་གཡང་དུ་ལྷུང་དོགས་ནི་མི་འདུག།ཅེས་གསུངས། 法王晋美彭措： 至尊麦彭嘉措传承徒，皆如大鹏翱翔内明界，我今证悟妙力虽微弱，似无坠入恶趣深渊虑。

（16） ༼༡༦༽ འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། དེའི་ཚེ། དགེ་སློང་ཞིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འོངས་ནས་གོང་ལྟར་དུ་དྲི་བ་རྣམས་བསྡུས་པར་བརྗོད་དོ། དེ་ལྟར་ནའང་། དེའི་ཁྱད་པར་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་ཤིང་སྐྱེ་བ་ནས་འཆི་བའི་བར་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས། འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་གྲངས་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ། ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་ཤིང་སྐྱེ་བ་ནས་འཆི་བའི་བར་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་པས། འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་གྲངས་འཕེལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་འདི་ལྟ་སྟེ། ཁྱེད་ཀྱིས་མདོ་བསྡུས་པའི་སྒོ་ནས་ངས་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའི་དོན་དེ་རྒྱས་པའི་ཚིག་གིས་སྟོན་ཅིག ། དགེ་སློང་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཀྱིས་གསོལ་ཏོ། བཅོམ་ལྡན་འདས། གཟུགས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས། སྐྱེ་བ་ནས་འཆི་བའི་བར་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པར་འགྱུར་རོ། ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་ཤིང་སྐྱེ་བ་ནས་འཆི་བའི་བར་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་གྲངས་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས། སྐྱེ་བ་ནས་འཆི་བའི་བར་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པར་འགྱུར་རོ།ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་ཤིང་སྐྱེ་བ་ནས་འཆི་བའི་བར་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས། འཁོར་བར་སྐྱེས་པའི་གྲངས་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ། བཅོམ་ལྡན་འདས། གཟུགས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་པས། སྐྱེ་བ་ནས་འཆི་བའི་བར་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་ཤིང་སྐྱེ་བ་ནས་འཆི་བའི་བར་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་པས། འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་གྲངས་འཕེལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་པས། སྐྱེ་བ་ནས་འཆི་བའི་བར་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་ཤིང་སྐྱེ་བ་ནས་འཆི་བའི་བར་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྗེས་སུ་མ་ཞུགས་པས། འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་གྲངས་འཕེལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས། བདག་གིས་དོན་བསྡུས་པའི་སྒོ་ནས་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དོན་རྒྱས་པར་སྨྲས་པའོ། ཞེས་པ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་སྟེ་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་བར་དུའོ།། 如是我闻： 一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。 　　尔时，有异比丘来诣佛所，所问如上。 　　差别者：“随使使，随使死者，则增诸数。若不随使使，不随使死者，则不增诸数。” 　　佛告比丘：“汝云何于我略说法中广解其义？” 　　时，彼比丘白佛言：“世尊，若色随使使，随使死；随使使，随使死者，则增诸数。如是受、想、行、识，随使使，随使死；随使使，随使死者，则增诸数。世尊，若色不随使使，不随使死；不随使使，不随使死者，则不增诸数。如是受、想、行、识，不随使使，不随使死；不随使使，不随使死者，则不增诸数。如是世尊，我于略说法中广解其义。” 　　如是乃至得阿罗汉，心得解脱。

མི་ཕམ་རིན་པོ་ཆེའི་ཚིག་གསུམ་གནད་ཀྱི་མན་ངག་ལས།ནམ་མཁའི་ངང་ནས་སྤྲིན་བཞིན་དུ།།སྣ་ཚོགས་རྣམ་རྟོག་རྦ་རླབས་ཀུན།།ཕན་གནོད་མེད་པར་བློ་བདེ་ན།།རང་སར་གྲོལ་ཞེས་དེ་ལ་བྱ།།ཞེས་གསུངས། 麦彭仁波切《三句要诀》： 犹如空中云，分别念波涛，无利无害时，可谓自解脱。

མི་ཕམ་རིན་པོ་ཆེའི་ཚིག་གསུམ་གནད་ཀྱི་མན་ངག་ལས།ཐ་མལ་ཤེས་པ་རྒྱ་ཡན་ལ།།ཚིག་གིས་མི་མཚོན་རང་གིས་རིག།བཟོ་བཅོས་འཛིན་ཞེན་རང་ལོག་ན།།སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རིག་ཅེས་བྱ།།ཞེས་གསུངས། 麦彭仁波切《三句要诀》： 放任平庸识，不依词自证，自灭勤作执，可谓证心性。

དོ་ཧ་ལས།མཁས་པ་ཐམས་ཅད་བསྟན་བཅོས་འཆད་པ་ཡིས།།ལུས་ལ་སངས་རྒྱས་ཡོད་པ་མ་རྟོགས་སོ།།ཞེས་གསུངས། 《多哈道歌》： 诸多智者宣教典，不知自身具佛陀。

ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས།གང་ཞིག་ལུས་ཅན་སྐྱེས་བུ་རྣམས།།ཚེ་ནི་རྟག་རྨི་ལམ་འདྲ།།རྨི་ལམ་གྱིས་ནི་གྲུབ་པ་མེད།།ཚེ་ནི་མི་རྟག་ཆུ་དྲག་འདྲ།།འབབ་ཆུས་གཅིག་ཏུ་བསྡད་པ་མེད།།ཚེ་ནི་མི་རྟག་འཛིན་རླུང་འདྲ།།རླུང་གིས་སྐྱེས་བུ་གཟུང་བ་མེད།།ཅེས་གསུངས། 《日月吻合续》： 一切世间众有情，生命无常如梦境，梦境本来无所成；生命无常如流水，流水不可停一处；生命无常如飓风，风本不可持有情。

དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས།འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཁྱེད་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་ལེགས་པར་སྨྲས་མོད་ཀྱི་ཁྱེད་ཀྱིས་བཤད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་གཉིས་སོ། བསྟན་པ་གཅིག་ནི་མ་གཏོགས་ཏེ་བརྗོད་དུ་མེད་པ། །སྨྲར་མེད་པ། བཤད་དུ་མེད་པ། བསྒྲག་ཏུ་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པར་གདགས་སུ་མེད་པ་དེ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པར་འཇུག་པའོ།། ཞེས་གསུངས། 《无垢称经》： 时，妙吉祥告诸菩萨：“汝等所言虽皆是善，如我意者，汝等此说犹名为二。若诸菩萨于一切法，无言无说无表无示，离诸戏论绝于分别，是为悟入不二法门。”

ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་མདོ་ལས། དབུ་བ་དག་ལ་སྙིང་པོ་མེད། །ལོངས་སྤྱོད་དག་ལ་རྟག་པ་མེད། །ལོངས་སྤྱོད་དག་ནི་འབབ་ཆུ་བཞིན། གྲུ་དེ་ཅི་འདྲ་ཁྱིམ་དེ་འདྲ། །མེ་ཏོག་ཅི་འདྲ་གཟུགས་དེ་བཞིན། །སྲོག་ནི་ཆུ་བུར་འདྲ་བ་ཡིན། ཞེས་གསུངས། 《清净律仪经》： 水泡无实质，财富不恒常，受用如水流，家舍如浮舟，美貌如鲜花，生命如聚沫。

ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲ་བུའི་མདོ་ལས།སངས་རྒྱས་འདོད་ན་གསུང་རབ་སྒྲོགས་བརྩོན་བྱ།།དགེ་སེམས་འདོད་ན་ཞེ་སྡང་མི་བྱའོ།།འབྲས་བཟང་འདོད་མཆོད་པ་རྟག་ཏུ་བྱ།།ཚེ་རིང་འདོད་ན་སྲོག་གཅོད་སྤང་བར་བྱ།།ཞེས་གསུངས། 《业果成熟经》： 若欲成佛宣正法，若欲心善不生嗔，若欲妙果常供养，若欲长寿断杀生。

ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུའི་མདོ་ལས།མི་ཡི་ལུས་ནི་ཐོབ་པ་དཀའ།།སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཐོས་པ་དཀའ།།དགེ་བའི་སེམས་ནི་བསྐྱེད་པ་དཀའ།།དམ་པའི་ཆོས་ནི་ཤེས་པ་དཀའ།།ཞེས་གསུངས། 《业果成熟经》： 人身极难得，佛法极难闻，善心极难生，正法极难证。

མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས།གང་གི་སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་པར།།འགྲོ་བ་ཕན་པ་སྣ་ཚོགས་དག།མཉམདུ་མཛད་པའིསྐུ་དེ་ནི།།ཐུབ་པའི་སྤྲུལ་སྐུ་རྒྱུན་མི་འཆད།།ཅེས་གསུངས། 《现观庄严论》： 若乃至三有，于众生平等，作种种利益，佛化身无断。